Image Image Image Image Image

Over De Plomp

Het bestuur van Stichting Locatietheater De Plomp.

Simpha Pieters, voorzitter van bestuur en artistiek leider.
Bram Pieters, lid van bestuur, scriptbewerker.

Lis Bos, lid van bestuur.
Kevin Kwakman, secretaris van bestuur.

 

Op dit moment is het bestuur op zoek naar een vervangend penningmeester. Wilt u ons bestuur komen versterken? Neem dan via de contactpagina contact met ons op!

De historie van De Plomp

In de zomer van 2002 is Watertheater De Plomp van start gegaan met ‘Meneer Vos’ (een theaterbewerking van het bekende verhaal ‘De Fantastische Meneer Vos’ van Roald Dahl). Het idee voor deze voorstelling werd geboren vanuit de actualiteit: in 2001 en in het voorjaar van 2002 werden Waterlanders veelvuldig geplaagd door de vraatzucht van vossen. In totaal zestien voorstellingen zijn bezocht door een kleine zeshonderd mens publiek (waarnaast op een wachtlijst nog zo’n achthonderd belangstellenden hadden ingetekend).

Na dit overweldigende succes van de eersteling ‘Meneer Vos’ werd definitief besloten tot een voortzetting, en wel in de vorm van een stichting. Dat jaar stond ‘Meneer Pad’ (naar het klassieke ‘The Wind in the Willows’ van Kenneth Grahame) op het programma. In deze voorstelling werd op een sprookjesachtige wijze het scherpe contrast geschetst tussen het rustige, aangename leven in de natuur aan de ene kant; en het maatschappelijke leven gedreven door winstbejag, zonder bij de gevolgen stil te staan, aan de andere kant.

opstapplaats-zuiderwoude-635x474px

De waardige afsluiting van het drieluik werd ‘Meneer Kat’ (een naar de Waterlandse situatie toe bewerkte versie van de ‘De Wijze Kater’ van Herman Heijermans), een openluchtvoorstelling waarin een satire geleverd werd op de onnatuurlijke kapitalistische samenleving, en waarin op indringende wijze duidelijk werd hoezeer de mens van de natuur is vervreemd. Na deze voorstelling werd vervolgd met een nazit, zoals het ten tijde van Herman Heijermans de gewoonte was om na een voorstelling nog even ‘na-te-zitten’ onder het genot van muziek en een drankje. Als ode aan Herman Heijermans heeft Watertheater De Plomp deze authentieke sfeer weer weten op te roepen door het brengen van een muzikale epiloog met verrassende wendingen.

Het jaar daarop werd ‘De Vrek’ (een naar de Waterlandse situatie toe bewerkte versie van de ‘De Vrek’ van Molière) ten tonele gebracht. Aan de lachwekkende voorvallen en het vaak bespottelijke gedrag van de personages in ‘De Vrek’ lagen serieuze thema’s ten grondslag als gierigheid, machtswellust en liefde, en bleek de scheidslijn tussen rijkdom en armoede uiteindelijk flinterdun te zijn.

In het lustrumjaar 2006 werd gekozen voor ‘Krabat’  (een naar de Waterlandse situatie toe bewerkte versie van het klassieke (kinder)boek ‘De meester van de zwarte molen’ van O. Preussler). Krabat kwam als molenaarsleerling in de macht van een Molenaar die Meester in de Zwarte Kunst bleek te zijn. Door de liefde van een meisje, die sterker was dan alle toverkunst, wist Krabat uiteindelijk de macht van de Molenaar te breken.

In 2007 werd gekozen voor ‘Trollentranen’ naar ‘Het verdriet van Karmisch-Partenkrichen’ van Frank Houtappels, waarin de geboorte van het trollenkind Lovisa de hele trollengemeenschap danig op haar grondvesten deed schudden. Want naarmate Lovisa ouder werd, bleef ze maar groeien en groeien. Ver boven de hoofden van haar familie en dorpsgenoten uit. Het was onomkeerbaar: dit buitenbeentje had voorgoed de rust in het dorpje verstoord. Vier trollen vertelden hun verhaal: een herinnering waarbij zij afscheid trachtten te nemen van het verleden. Een verhaal vol ijzige emoties van kleine lieden met grote problemen. Een wrang gegeven, niet gespeend van menselijk conflict, gehuld in een humoristisch “trollen”-jasje.

In 2008 werd ‘Het Goudland’ van Hugo Claus naar het gelijknamige boek van Hendrik Conscience gespeeld, een satirisch spektakelstuk waarin we de lotgevallen van enkele Vlamingen volgden die in 1849 naar Californië vaarden om goud te zoeken – en uiteindelijk doffe ellende te vinden.

In 2009 werd gekozen voor ‘De Wilde Eend’ van Henrik Ibsen, waarin het ideaal van de waarheid werd ontzenuwd door te wijzen op de dodelijke gevolgen die het afnemen van iemands levensleugen kan hebben.

Het jaar daarop stond ‘De Goede Dokter’ van Neil Simon op het programma, een stuk   gebaseerd op enkele korte verhalen van de Russische schrijver Anton Tsjechov: aktes als pareltjes van vertelkunst van één van de grootmeesters uit de Russische literatuur, samengebracht door de huidige komedie-auteur bij uitstek.

In het jubileumjaar 2011, waarin Stichting Watertheater haar 10 jarig bestaan vierde, werd gekozen voor ‘De Metamorfose’, naar de beroemde novelle ‘Die Verwandlung’ van Franz Kafka. Het verhaal van een jonge man die in één nacht veranderd is in een reusachtig, keverachtig insect, de schande van zijn familie wordt en een buitenstaander in zijn eigen woning: het wezenlijkste geval van de vervreemde mens. In een totaaltheater van beelden op en aan het water, muziek en een ‘dicht op de huid’ vertolking van de personages uit het verhaal op een unieke locatie in Waterland, werd het publiek op indringende wijze geconfronteerd met de lotgevallen van deze vervreemde mens.

In 2012 liet Stichting Watertheater De Plomp het publiek voor de laatste keer volgens haar bekende en bijzondere formule op theatrale wijze kennismaken met het unieke Noord-Hollandse cultuurlandschap Waterland en nam op gepaste en feestelijke wijze afscheid door nog één keer groots uit te pakken met de voorstelling “De Meid” van Herman Heijermans, waarin de meid de misstap van haar mevrouw in afwezigheid van haar man misbruikte om voor eens in haar leven de madam te kunnen zijn. De voorstelling werd afgesloten met een heuse Amstbruiloft-415x510pxerdamse avond, waarin middels live muziek en onder het genot van een hapje en een drankje het Amsterdamse leven anno 1900 tot leven kwam.

In 2014 jaar is Stichting Watertheater De Plomp overgegaan in Stichting Locatietheater De Plomp: op deze wijze beperkt De Plomp zich niet langer tot het watertheater alleen, maar kunnen velerlei locaties zich aandienen om gebruikt te worden in toekomstige producties. Zo bood het de mogelijkheid om eens te spelen in de sfeervolle wintermaanden, en wel met Nora – Een Poppenhuis, naar Henrik Ibsen, één van Ibsens meest bekende toneelstukken. Daarin zagen we Nora, de kinderlijke, charmante, stiekem snoepende vrouw van de net aangestelde bankdirecteur Helmer. Met haar drie kinderen leefde ze het leven in het poppenhuis, zoals dat van haar verwacht werd. Haar echtgenoot was alles wat goed en nobel is, net als de vader in de ogen van een kind. Nora hield alles wat dit sprookje zou kunnen vernietigen, angstvallig verborgen. Wanneer zij echter geconfronteerd werd met chantage als gevolg van haar miraculeuze redding van haar echtgenoot in het verleden, en wanneer het wonder waar ze op hoopte uitbleef, zag ze zich genoodzaakt om de confrontatie met de harde werkelijkheid aan te gaan.

Na Nora speelde De Plomp ‘Burgermansbruiloft’ van Brecht, onder regie van Olaf Pieters. Deze manier van spelen was terdege uitdagend aangezien de finesse niet opgezocht hoefde te worden, maar juist het absurdistische en het grootse. Met een ‘aria’ uit Lucia di Lammermoor van Donizetti en instortend meubilair was de bedoelde chaos compleet en verliet het publiek menig keer de zaal met de gedachte: “Wat heb ik nu in vredesnaam gezien?!” Na negen voorstellingen gespeeld te hebben, bleek er bestuurstechnisch een en ander niet goed te lopen en heeft het huidige bestuur hard moeten werken om zowel voorstellingen, betrokkenen als externen weer op het juiste pad te krijgen. Voorgenoemde bittere pil heeft het bestuur moeten verwerken, maar heeft ook weer hernieuwde kracht opgleverd: de kracht, energie en passie om weer nieuwe voorstellingen te maken, volgens de zo bekende formule van De Plom12373258_960588404006277_1751396642324407699_nWe kijken met veel genoegen terug op de decembermaand 2015: de voorstellingreeks van Andersens “Het Meisje met de Zwavelstokjes.” Op diverse locaties, waaronder de Lutherse kerk in Monnickendam en het Hart van Katwoude, hebben de spelers zowel volwassenen als kinderen ondergedompeld in de (Scandinavische) kerstsfeer. Hoewel het voor zowel de spelers als technici op elke locatie weer een speltechnische en praktische uitdaging was, hebben de maanden november en december volop in het teken gestaan van dit oh-zo trieste en aandoenlijke sprookje. De bezoekersaantallen waren allerminst triest: dankzij grote belangstelling zijn er zelfs extra voorstellingen ingepland. Enthousiaste reacties hebben de artistieke leiding doen nadenken: wellicht ziet u ons, naast onze voorstellingen in de zomer, ook weer terug in de kerstperiode 2016! De jonge speelsters focussen zich weer op andere zaken, de Zwavelstokjes zijn definitief opgebrand. Maar: eens spelen bij de Plomp smaakt altijd naar meer…

In 2016 werd Ibens “De Vrouw van de Zee” gespeeld, een grootste voorstelling op locatie. Aan de dijk, aan het water, in Katwoude werden dertien voorstellingen verzorgd, met inbegrepen een fabuleus Scandinavisch buffet van Het Hart van Katwoude13590300_1225202954179171_1736248243673942885_n. Met prachtige avondluchten, verrassend rondvliegende zwaluwtjes en eenden heeft het publiek niet alleen intense voorstellingen kunnen zien, maar ook weer even terug kunnen denken aan de roots van De Plomp: het combineren van cultuur en natuur.

 

 

 

 

En dan in 2016 (winterperiode) en 2017 twee eenakters van Anton Tsjechov!

De voorstellingen werden georganiseerd, gemaakt en gespeeld door een enthousiaste ploeg amateur-theatermakers. Watertheater De Plomp werkt met amateurs en vrijwilligers en doet dat van harte en principieel (Waterlanders maken en spelen Waterlands theater), maar heeft naar een professioneel kader toegewerkt, dat wil zeggen naar de mogelijkheid om vergoedingen te bieden voor eindverantwoordelijkheid dragende taken als artistieke, zakelijke en technische leiding.

Veel dank is Wate13575957_1047129715374924_1573703465976816535_ortheater De Plomp verschuldigd aan Staatsbosbeheer: zij heeft de projecten ondersteund door in de eerste plaats Watertheater De Plomp met haar publiek vrij toegang te verlenen tot het prachtige landschap Waterland. Daarnaast heeft Staatsbosbeheer Watertheater De Plomp kosteloos gebruik laten maken van een aantal voorzieningen die zij in Waterland heeft, zoals de rondvaartboot (met een maximale capaciteit van vijftig opvarenden), de werkschuur in Zuiderwoude, en niet te vergeten, de enorme input van de Waterlandse boswachter.

Werkwijze

We werken volgens de succesvolle en spraakmakende acteer- en regiemethode van Helmert Woudenberg. Gebruik makend van deze methode proberen we tot de kern van acteren te komen en trainen we onszelf om waarachtig ‘in het moment’ van een scène te blijven spelen. Het is een benadering die zich niet concentreert op tekstbehandeling of spraakles, maar op wat voorafgaat aan de tekst, namelijk de emotionele impuls tot handelen.

De acteurs krijgen hierbij spelles van Olaf Pieters. Olaf Pieters is afgestudeerd aan de Amsterdamse Toneelschool en heeft de afgelopen twaalf jaar als freelance acteur gespeeld bij o.a.: Art & Pro, Het Nationaal Toneel, Het Noord Nederlands Toneel, Het MUZtheater, Huis a/d Amstel en Aan Tafel Producties. Daarnaast geeft hij regelmatig les op de Amsterdamse Toneel & Kleinkunst Academie, De Acteursschool, De Amsterdamse Theater Academie Nieuwe Stijl en De Trap.

Het repetitieproces is opgedeeld in twee delen. Het eerste deel speelt zich af op de werkvloer van een repetitieruimte. Hier worden de verschillende rollen uitgediept en de scènes gerepeteerd. Het tweede deel van het werkproces speelt zich daadwerkelijk af op locatie om zo te wennen aan de omgeving en de situatie ter plekke.